เมื่อทุกๆ ครั้ง

ที่ชั้นห ลับต า

ภา พขอ งเ ทอยั งห ว นคืนม า ไม่จาง ห าย

ไม่ มีวัน จา ห ายไ ป

แห ละไ ม่ว่ าชั้น จา รัก เท อม า กแ ค่ ให น

ยั ง ไ ง ๆ เ ทอ นั้ นก็ ค งย้อ นคื น ก ลับ ม าไ ม่ ได้

จ ะพร่ำ เพ้ อ เพื่ อ อา รัย

เพ ราะค นสุ ด ท้ ายที่ต้ องปว ดใจก็

คื อ

ชั้ นเ อ ง